Całkowanie Verleta
x(t+Δt) = x + vΔt + ½aΔt²
Tor liczy całkowanie Verleta z prędkością, w stałym kroku 1/240 sekundy symulacji. Akumulator oddziela fizykę od odświeżania ekranu, więc lot przy 30 i przy 144 klatkach na sekundę przebiega identycznie.
Wystrzel sondę, pozwól grawitacji zakrzywić jej tor i przeprowadź ją przez pierścienie do stacji. Sześć ręcznie ułożonych plansz i newtonowska grawitacja liczona na żywo.
Przeprowadź sondę przez pierścień nad planetą i doprowadź ją do stacji.
Strzel wyżej, niż podpowiada intuicja. Planeta ściągnie tor w dół.
Ustaw kąt i moc startu. Kropki efemerydy pokazują, dokąd poleci sonda w najbliższych minutach misji, i przesuwają się razem z każdą zmianą.
Im mocniej siatka ugina się wokół masy, tym silniej ta masa ściąga sondę. Trójkąt Pe oznacza najbliższe przejście obok planety.
Sonda leci po torze liczonym krok po kroku. W locie możesz odpalić silnik naprzód albo wstecz, ale każda korekta zużywa paliwo.
Pierścienie zaliczasz po kolei. Dopiero po ostatnim stacja się uzbraja i można w niej zadokować. Wynikiem jest zużyte Δv: im mniej, tym lepiej.
Cała gra działa z klawiatury. Skróty działają tylko w obszarze gry: na planszy i na jej przyciskach. Poza nim Spacja przewija stronę jak zwykle, a przycisk z fokusem Spacja po prostu naciska. Myszą lub palcem przeciągnij od punktu startu, aby ustawić kąt i moc.
x(t+Δt) = x + vΔt + ½aΔt²
Tor liczy całkowanie Verleta z prędkością, w stałym kroku 1/240 sekundy symulacji. Akumulator oddziela fizykę od odświeżania ekranu, więc lot przy 30 i przy 144 klatkach na sekundę przebiega identycznie.
ε = v²/2 − μ/r
Test jednostkowy prowadzi sondę po orbicie kołowej przez 200 obiegów. Względny dryf energii zostaje poniżej 10−10, a promień orbity zmienia się o mniej niż dwie milionowe.
horyzont 132 do 360 min
Kropki to ten sam integrator uruchomiony naprzód. Testy sprawdzają, że przewidziane punkty pokrywają się z rzeczywistym lotem, także przy ruchomym księżycu.
1 u = 1 km, 1 s = 1 min
Jednostki są w skali gry: plansza ma 1200 na 900 kilometrów, a lot trwa minuty, nie miesiące. Siatka ugina się proporcjonalnie do przyciągania, z wygładzeniem przy powierzchni, żeby linie nigdy nie przecięły środka masy.